Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2015

0 Τι μπρόκολα..τι λάχανα..

Γράφει ο Αλέξανδρος Χουλιαράς
Τη βραδιά των εκλογών κοψοχολιαστήκαμε. Στην αρχή τρομοκρατήθηκαν οι κοντογιωργικοί και στο τέλος πενθήσαν οι καραγιωργικοί.
Οι κοντογιωργικοί εκεί που έτρεμαν –τρόπος του λέγειν- τον πράσινο καρχαρία, τα βρήκανε μπαστούνια με το ροζέ μπαρμπούνι. Οι καραγιωργικοί για δεκαετίες βολόδερναν στο βυθό του 3%. Όμως ένα τζίνι όχι μόνο τους έβγαλε στον αφρό, αλλά γίναν και για λίγο κωτσοκαπεταναίοι.
Τούτο, λοιπόν, το σκωτσέζικο ντους των εκλογών, αλλά και το ομοιοκατάληκτο των υποψηφίων, κίνησαν κάπως αλλιώς τους εγκεφαλικούς μου νευρώνες. Κινητοποιήθηκαν να βρουν τη διαφορά των πρώτων συνθετικών Κοντο… και Καρα…
Ενεργός Πολίτης παλαιόθεν, όχι μόνον ουσιαστικά αλλά και… με τη βούλα, προσπάθησα ν΄ ανεβάσω στη RAM του λογισμικού μου το πολιτικό πρόγραμμα των δύο ανδρών και δεν ανέβαινε τίποτε. Βρε μήπως έκανα delete! (διάβαζε αλτσχάιμερ). Όχι! Απλά κανένας δεν άρθρωσε ούτε καν άναρθρη κραυγή για το μέλλον του δύσμοιρου τόπου μας και του τλήμονος λαού μας. Καμία άποψη, κανένα πρόγραμμα, κανένα σχέδιο.
 Δεν ξέρουν; Ξέρουν και παραξέρουν! Αλλά δε θέλουνε να πούνε, γιατί κάποια αφεντικά θα τους βαρέσουν και πολλοί πελάτες τους θα δυσαρεστηθούνε. Στο διακονιάρη δε δίνεις στράτες, κομμάτια του δίνεις, άμα θέλεις να προκόψεις ως πολιτικός και τούτο οι πολιτικάντες μας το ξέρουνε πολύ καλά. Έχουνε σπουδάσει σε βάθος τη λαϊκή σοφία: Σου δίνουνε φαΐ; Κάτσε φάε! Σου μιλάνε για δουλειά; Χέστους!
Και οι δυο υφάρπασαν τη ψήφο μας κερνώντας τσίπουρα στα καφενεία, με τη διαφορά ότι ο ένας σιχτίριζε τον Τσίπρα κι ο άλλος τον ευλογούσε. Ο πρώτος παλαιός Παλαιός των Ημερών –χρώματος μπλε- ο άλλος νέος Παλαιός των Ημερών –χρώματος ροζέ. Αμφότεροι άβουλοι υποψήφιοι
βουλευτές. Εκπόρθησε τη Βουλή ο πρώτος σε εκτόπισμα. Ο παλιός ειν΄ αλλιώς, “ξέρει τις στράτες και τα σύρματα”. Όμως δύσκολοι καιροί για πρίγκιπες, που λέει ο λόγος. Η πελατειακή αξία της ψήφου στο πολιτικάντικο χρηματιστήριο κατρακύλησε και οι παλιοί αργυραμοιβοί αγκομαχώντας μπαίνουν στη Βουλή.
Εγώ ως κυρίαρχος λαός –μη χέσω- κατέληξα, κατόπιν εορτής, τι Κοντο… τι Καρα…

Δεν υπάρχουν σχόλια :