2 Μάριος Σαλμάς:Iσοδύναμη κατανομή βαρών στην κοινωνία και κοινωνική δικαιοσύνη,οι υποχρεώσεις της σημερινής κυβέρνησης

"Δεν αποδέχομαι τον όρο «κυβέρνησης της συνευθύνης»"
"Δεν δίνω άφεση σε κανέναν Υπουργό"..
"Όταν αυτό που κάνουμε δεν αποδίδει, έχουμε την τάση να κάνουμε περισσότερο απ’ αυτό και με περισσότερη ένταση".

Για μη κυβέρνηση συν ευθύνης και πρυπολογισμό με πολύ σκληρά μέτρα για τον λαό  μίλησε ο Βουλευτής Αιτ/νίας της ΝΔ κ.Μάριος Σαλμάς ,και Ευρυτανικής καταγωγής(Λιθοχώρι),κατά την τοποθέτησή του στη Βουλή στη συζήτηση για τον Προϋπολογισμό.
Μεταξύ άλλων ο Βουλευτής τόνισε:
"Φθάσαμε εδώ να συζητούμε αυτόν τον ιδιαίτερο Προϋπολογισμό που αναμφίβολα έχει πάρα πολύ σκληρά μέτρα για το λαό μας, τα οποία θα μπορούσε να τα ανεχτεί –όχι ευχαρίστως βέβαια- αν έβλεπε ότι οι θυσίες του πιάνουν τόπο. Πρέπει απ’ αυτό το Βήμα να εξηγήσω ότι άφεση δεν πρόκειται να δώσω σε κανέναν –μα, κανέναν- Υπουργό για όσο διάστημα μείνει ακόμα και σ’ αυτήν την Κυβέρνηση, εάν δεν πιάσουν τόπο τα μέτρα που θα ληφθούν εις βάρος των πολιτών, είτε αφορούν περικοπή κοινωνικών δαπανών, είτε αφορούν αύξηση της φορολογίας".
Μιλώντας για μια μια μη επιτυχημένη προηγούμενη Κυβέρνηση έθιξε και ανέλυσε τα τεκμήρια που το επιβεβαιώνουν τονίζοντας:
"Για να τεκμηριώσω το παραπάνω, θα σας πω το εξής: Πότε μία κυβέρνηση είναι επιτυχημένη; Πρώτον, είναι επιτυχημένη όταν υλοποιεί τις προεκλογικές δεσμεύσεις. Και δεν χρειάζεται να πω ότι η προηγούμενη αποτυχημένη Κυβέρνηση που οδήγησε σ’ αυτή τη μεταβατική Κυβέρνηση Παπαδήμου ήταν αποτυχημένη! Γιατί;
 Θυμηθείτε τους στόχους που είχε θέσει για ανάπτυξη. Θυμηθείτε τις υποσχέσεις για αυξήσεις των μισθών και, μάλιστα, στα όρια του πληθωρισμού. Θυμηθείτε το «λεφτά υπάρχουν» και, μάλιστα, τα 30 δισεκατομμύρια ευρώ, τα οποία ήταν ανείσπρακτες οφειλές προς το Δημόσιο που θα εισέπραττε αυτή η Κυβέρνηση.

Άρα, στον πρώτο στόχο, στο πρώτο κριτήριο, απέτυχε η Κυβέρνηση.
Το δεύτερο που θέλω να πω είναι ότι μία κυβέρνηση είναι επιτυχημένη, όταν επιτυγχάνει τους στόχους. Σας θυμίζω τους στόχους του Προϋπολογισμού του 2010, οι οποίοι κράτησαν μόνο δύο μήνες, διότι το Φλεβάρη του 2010, δηλαδή δύο μήνες μετά το Δεκέμβρη του 2009 που ψηφίσατε εδώ τον Προϋπολογισμό, ήρθε το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης να αναθεωρήσει τους στόχους του Προϋπολογισμού του 2010. Τρεις μήνες αργότερα ήρθε το Μνημόνιο ή Δανειακή Σύμβαση, όπου αναθεωρούσε πλήρως τους στόχους του Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης.
Βεβαίως, οκτώ μήνες μετά, ήρθε ο Προϋπολογισμός του 2012, ο οποίος και αυτός αναθεωρήθηκε έξι μήνες μετά με το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, το οποίο δύο μήνες μετά, ουσιαστικά στην πράξη τροποποιήθηκε με την απόφαση της 21ης Ιουλίου που χειροκροτήθηκε τότε από το Υπουργικό Συμβούλιο, η οποία και αυτή τρεις μήνες μετά την 27η Οκτωβρίου εκρίθη ανεπιτυχής και μπήκαμε σε μία νέα συμφωνία, η οποία και αυτή λίγο μετά χρειάστηκε ένα νέο δημοψήφισμα και η οποία τίναξε στον αέρα όλη την αξιοπιστία της χώρας.
Βεβαίως, είναι προφανές ότι η Κυβέρνηση κανέναν από τους στόχους δεν πέτυχε και το περίεργο είναι ότι ήταν αυτοί οι στόχοι από ανθρώπους που είχαν μεγάλες φιλοδοξίες, αλλά μικρά σχέδια, από ανθρώπους που ήταν στην Κυβέρνηση, που δεν μπόρεσαν όταν έπρεπε, γιατί δεν το έκαναν όταν μπορούσαν, γιατί είχαν επικεντρώσει τη συνείδησή τους πάντα σ’ αυτά που φοβόντουσαν και όχι σ’ αυτά που ήθελαν πραγματικά.
Η τρίτη προϋπόθεση για να είναι μία κυβέρνηση επιτυχής, είναι να κάνεις ορθή εκτίμηση της κατάστασης. Θα σας πω ενδεικτικά ότι ο πρώην Υπουργός Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου εκτιμούσε το 2010 ότι θα έβγαινε η χώρα μας να δανειστεί στις αγορές το 2011 και λίγο αργότερα, ο νέος Υπουργός Οικονομικών κ. Βενιζέλος εκτιμούσε ότι η χώρα μας θα βγει στις αγορές να δανειστεί το 2014! Όλα αυτά, για να καταλάβουμε λίγους μήνες μετά ότι η χώρα μας δεν θα βγει στις αγορές να δανειστεί ούτε σε δέκα χρόνια!
Η μη σωστή εκτίμηση της κατάστασης είναι αυτονόητο ότι δεν καθιστούσε ικανούς τους Υπουργούς που διαχειρίζονταν την κρίση και έθεταν τους στόχους, για να μπορέσουν να βγάλουν σχέδιο.
Η τέταρτη προϋπόθεση είναι η αποδοτικότητα των μέτρων. Μπορείς να πάρεις μέτρα, είναι δικαίωμα της Κυβέρνησης να τα πάρει, αρκεί να έχουν απόδοση. Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εξανεμίστηκαν οι θυσίες των πολιτών. Μάλιστα, για να το επιχειρηματολογήσω αυτό, θα σας πω χαρακτηριστικά για τον Προϋπολογισμό του 2011 που συζητούμε σήμερα, χωρίς καμμία διάθεση πολιτικής αντιπαράθεσης. Όμως, πρέπει να το πούμε.
Πέμπτη προϋπόθεση, για να είναι μία κυβέρνηση επιτυχημένη, είναι η ορθότητα των μέτρων. Ήταν ορθά τα μέτρα που πήρε η Κυβέρνηση; Αυξήθηκαν τα έσοδα του κράτους από την αύξηση του ΦΠΑ; Όχι, μειώθηκαν. Αυξήθηκαν τα έσοδα του κράτους από την αύξηση του Ειδικού Φόρου Καυσίμων; Όχι, μειώθηκαν. Λέμε, λοιπόν: Πώς είναι δυνατόν να επαναλαμβάνεται αυτό το μίγμα στον Προϋπολογισμό του 2012, αφού απέτυχε το 2011;
Βρήκα τη λύση σ’ ένα βιβλίο, στο «Καρδιά, ψυχή και πνεύμα», όπου λέει χαρακτηριστικά: Όταν αυτό που κάνουμε δεν αποδίδει, έχουμε την τάση να κάνουμε περισσότερο απ’ αυτό και με περισσότερη ένταση. Μόνο έτσι εξηγείται.
Έκτη προϋπόθεση, για να είναι επιτυχημένη μία κυβέρνηση, είναι η ανάπτυξη. Δεν χρειάζεται να κάνω κάποιο σχόλιο σ’ αυτό. Δεν θα πω αν ήταν πράσινη ανάπτυξη σε μία χώρα που έχει βαθύτατη ύφεση, που εξανεμίζει όλη την αποτελεσματικότητα των όποιων μέτρων θα έπρεπε να ανεχτούν οι πολίτες.
Τελευταία προϋπόθεση, για να είναι επιτυχημένη μία κυβέρνηση, είναι να βελτιώσει την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό. Κι εδώ δεν θα κάνω κάποιο σχόλιο. Θα πω μόνο ότι δεν θα δεχτούμε να μην πιάσουν τόπο τα ευρώ που θα πληρώσουν οι Έλληνες φορολογούμενοι στο 2012.
Επειδή η υπομονή έχει και τα όριά της, αλλά όταν τα εξαντλήσει ακουμπά τα όρια της δουλείας και της ανοχής, ο ελληνικός λαός είμαι βέβαιος ότι δεν θα το ανεχτεί αυτό, γι’ αυτό η Κυβέρνηση αυτή –για όποιο διάστημα πρόκειται να μείνει, γι αυτούς τους λίγους μήνες- είναι υποχρεωμένη να κάνει το παν για να έχουμε ισοδύναμη κατανομή των βαρών στην κοινωνία, κοινωνική δικαιοσύνη και να μην απαξιωθεί εντελώς ο δείκτης προστασίας. Διότι, σε τελική ανάλυση, αυτό που πρέπει να αποφασίσουμε όλοι είναι ναι, να αποκτήσουμε πρωτογενές πλεόνασμα, ναι, να πετύχουμε δημοσιονομική προσαρμογή, αλλά σε καμμία περίπτωση να μην έχουμε το κόστος της εξαθλίωσης λαών –ασιατικών λαών- που έχουν τεράστια συναλλαγματικά αποθέματα, αλλά οι πολίτες ζουν με 3 ευρώ μεροκάματο. Κάτι τέτοιο δεν ονειρευόμαστε για την Ελλάδα και τους Έλληνες.