Το 1425 λοιπόν κατακτήθηκε η Θεσσαλία, όμως τα χωριά των Αγράφων, ΠΑΡΕΜΕΙΝΑΝ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΠΑ ΕΚΑΤΟ (100) ΑΚΟΜΗ ΧΡΟΝΙΑ, πέραν του 1425, το υπέταξε μεν μετά ο Σουλεϋμάν ο μεγαλοπρεπής - η Τουρκία ευρίσκετο τότε στο απόγειο της δόξης της - με την διαβόητη όμως συνθήκη του Ταμασίου (10 Μαΐου 1525) παραχωρήθηκε αυτονομία στα χωριά των Αγράφων επετράπη η επικοινωνία μεταξύ ορεινών και πεδινών και απαγορεύτηκε στους Τούρκους να κατοικούν στα ’γραφα εκτός από το Φανάρι.
Δηλαδή τα ’γραφα διατήρησαν καθόλη την διάρκεια της Τουρκοκρατίας την ελευθερία, δεν γνώρισαν ποτέ την Τούρκικη σκλαβιά, τον βαρύ τούρκικο ζυγό. Η συνθήκη του Ταμασίου (πλησίον Λεονταρίου) απηχούσε τη δύναμη αλλά και την αδυναμία του Σουλτάνου να εξουσιάσει τα απρόσιτα και κακοτράχαλα βουνά των Αγράφων και τους άπιαστους και ευέλικτους Αγραφιώτες.
Δημιουργήθηκε έτσι ένας θύλακας ελευθερίας μέσα στη Θεσσαλία για τους αλύτρωτους Έλληνες ένα ελεύθερο πεδίο καταφυγής, εξόρμησης, επαναστατικών κινημάτων και εκπαίδευσης των Ελλήνων επαναστατών, κλεφτών και αρματολών, ένα προγεφύρωμα που συνετέλεσε τα μέγιστα τελικά στην ανάσταση του γένους.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου