0 Οι άρρητοι αριθμοί του προυπολογισμού

Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος
Το προσχέδιο προϋπολογισμού, προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος 1,8 πρωτογενούς πλεονάσματος (3,3δις), προβλέπει αύξηση άμεσων και έμμεσων φόρων σχεδόν 2,5δις, ασφαλιστικών εισφορών 1,4δις, μείωση επικουρικών, ΕΚΑΣ, χρηματοδότησης ΕΟΠΥ 850εκ.
Με το δημόσιο χρέος να αυξάνεται από 327δις (που εκτιμάται ότι κλείνει το ‘16) στα 331δις το 2017, τις υποχρεώσεις σε ιδιώτες να αποπληρώνονται στην καλύτερη των περιπτώσεων μετά διετία, είναι προφανές ότι από την έγκαιρη καταβολή συντάξεων και εφάπαξ έως την πολυπόθητη ρευστότητα και την μείωση των ληξιπρόθεσμων, το βουνό της ασκούμενης πολιτικής, της διαπραγμάτευσης του «σωτήριου προγράμματος» σε αριθμούς αποδεικνύεται ως «τίποτα» αφού δεν είναι «μεγαλύτερο ή μικρότερο του τίποτα»!
Ο προϋπολογισμός υπηρετεί σκοπιμότητες, το πολιτικό και εκλογικό «πεντάγραμμο» των επόμενων μηνών. Προσπαθεί να «διαψεύσει» τον Ίππασο στο ότι: η διαγώνιος ενός τετραγώνου με πλευρά ακέραιο δεν είναι ακέραιος, την ανακάλυψη των άρρητων. Οι Πυθαγόρειοι δίδασκαν ότι οποιοσδήποτε φυσικός αριθμός μπορεί να εκφραστεί ως λόγος δύο άλλων φυσικών αριθμών. Πίστευαν ότι με την χρήση των αριθμών μπορούσαν να επιλύσουν τα προβλήματα του πραγματικού κόσμου. Έτσι με τον Ίππασο τον Μεσαπόντιο η κρίση στα μαθηματικά συνοδεύτηκε και από πολιτική αφού ξεσηκώθηκαν οι λαοί που ήταν υπό την εξουσία των Πυθαγορείων!

3 Η αράχνη και ο ιστός, η ΔΕΘ και το πάτωμα!

Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος
Στον «αστερισμό» της ΔΕΘ έχει κανείς την αίσθηση ότι «είναι» στην Ντίσνευλαντ. Η κρίση και τα μνημόνια «ινδιάνικος» καπνός, οι κοινωνικά αδύναμοι έχουν «γλυκόζη», τα κατασχετήρια «χριστουγεννιάτικη δωροεπιταγή» και βέβαια η υπερφορολόγηση και η ανεργία το «μαγικό» στο σύντομο πέρασμα του τραίνου από το λόφο με τους ληστές.
Η διεθνής τάση από το 2007 είναι η μείωση συντελεστών δεδομένου ότι φορολογικός ανταγωνισμός είναι έντονος. Εδώ με 1,5 εκ ανέργους είμαστε 6 μονάδες πάνω από το μέσο Ευρωπαϊκό όρο, πάνω από τον παγκόσμιο ή αφρικανικό ή ασιατικό και μάλιστα δίπλα σε φορολογικούς  «παραδείσους»: Κύπρος, Βουλγαρία, Αλβανία.
Το εμπόδιο  είναι οι περιορισμοί στις ομαδικές απολύσεις δηλ. με το καλημέρα οι «επενδυτές» δεν σκέπτονται δημιουργία νέων θέσεων εργασίας αλλά απολύσεις! Οι τέσσερις μήνες προειδοποίησης και όχι η φορολογία είναι το βουνό!
«Φυσικό» λοιπόν, οι παραστάσεις κλόουν με  μαλλί γριάς.
Στην Ελλάδα ως καθαρή αμοιβή και εισόδημα- από οποιαδήποτε νόμιμη δραστηριότητα -μένει, στην καλύτερη το 50%,πολύ λιγότερο από την Ιρλανδία, μικρότερο από την Πορτογαλία, Ισπανία ή την Βουλγαρία!
Αν μια «μέση» 4μελής οικογένεια έχει 25χιλ τις μένουν στο χέρι τα 12,5,  1000 το μήνα για να καλύψει όλες τις άλλες υποχρεώσεις και ανάγκες (ΔΕΚΟ, φαγητό, ένδυση κλπ) πλην εφορίας και εισφορών. Αν έχει δανεισμό από την μία εμφανίζεται πάνω από το όριο προστασίας και από την άλλη είναι στον «καιάδα»!
Απεργίες και συνδικαλισμός: ας δούμε, αν υπάρχει αντικειμενικά ζήτημα. Το σημερινό πλαίσιο ήταν και είναι το επιστέγασμα αγώνων για αποκατάσταση και  εμβάθυνση  της δημοκρατίας μετά τον χουντικό αποδεκατισμό  και τις κρατικές παρεμβάσεις. Αναμφισβήτητα «καταχρηστικές»

0 Αυγουστιάτικο βλέμμα στα φθινοπωρινά σενάρια!

Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος
πρώην πρόεδρος ΑΔΕΔΥ
Εκεί που ταξιδεύεις στον ορίζοντα και το πνεύμα τείνει από την αντηλιά να παραδοθεί στην ραστώνη, οι επιτυχίες στους Ολυμπιακούς το επανανεργοποιούν αλλά τα πολιτικά το "ρίχνουν".
Οι εκδοχές για εκλογές είναι μία ερμηνεία της κινητικότητας: εκλογικός πυρετός, εγκαίνια ημιτελών "γιοφυριών", διαβεβαιώσεις για εργασιακά, συνταγματική αναθεώρηση, ταξίδια Κίνα και Βουλγαρία, τηλεοπτικές άδειες, ΕΛΣΤΑΤ, νέα γενιά συμβασιούχων στο δημόσιο, γερμανικές αποζημιώσεις κα.

Η άλλη ερμηνεία είναι η "δημιουργία μιας ασπίδας φυγής" από την διογκούμενη δυσαρέσκεια: μειώσεις συντάξεων, φορολογικές επιβαρύνσεις, ακρίβεια, ανεργία, κόφτης  δηλαδή πόλωση κοινωνίας-κυβέρνησης. Η ανάκαμψη που, σωστά  επισημαίνει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης,  σημαίνει αύξηση επενδύσεων, θέσεων εργασίας, ενίσχυση εισοδημάτων κλπ. πάει πιο αργά από την χελώνα. Η προσδοκία για το "άνοιγμα" επαναρρύθμισης του χρέους είναι το μόνο, αμφίσημο στο χρόνο και την κατάληξη, εισιτήριο μέσης διαδρομής για την κυβέρνηση.
Η σύγχυση επί του γενικού και αόριστου αλλά και το σημερινό κενό εννοιών: "κεντροαριστερά", "κεντροδεξιά", σοσιαλισμός ή φιλελευθερισμός με διάφορα "συμπαρατασσόμενα, ανανεούμενα, διευρυνόμενα" συνοδευτικά όπως κοινωνικός, δημοκρατικός – ανθρώπινος - σύγχρονος κλπ. και η εικόνα μαγειρείων "καθιστούν" τα πρόσωπα κυρίαρχα στο "παιχνίδι" της πολιτικής. Τα πολιτικά τεχνάσματα, η επιτηδευμένη ρητορική "διαχείρισης" αντιθέσεων, η μόχλευση σκοπιμοτήτων σε ένα ρημαγμένο και παρακμιακό  τοπίο, που ονομάζεται δημόσια σφαίρα, "ανακατεύει".

0 Κρίση,ακαταλληλότητα πολιτικών και απουσία βούλησης στην εκπαίδευση!

Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος
Ο ΟΟΣΑ έδωσε στην δημοσιότητα -την προηγούμενη εβδομάδα- την ποιοτική ανάλυση των διαγωνισμών PISA (2003 -2012).Ο διαγωνισμός διενεργείται κάθε τρία χρόνια και μετέχουν 15χρονοι μαθητές από τις χώρες του ΟΟΣΑ. Οι συμμετέχοντες εξετάζονται στα Μαθηματικά, στην Κατανόηση Κειμένου και στις Φυσικές Επιστήμες.
Το PISA δίνει πληροφορίες που δεν παρέχονται από άλλη διεθνή ή εθνική έρευνα :
• για τα κίνητρα μάθησης των μαθητών,
• τις στάσεις και πεποιθήσεις τους, -τις στρατηγικές μάθησης ,
• το κλίμα στο σχολείο,
• τις δραστηριότητες που οργανώνονται στο σχολείο,
• τα εξωσχολικά μαθήματα,
• την χρήση των νέων τεχνολογιών εντός και εκτός σχολείου.
Το 2012 η χώρα μας κατατάχθηκε στην τρίτη και τελευταία ομάδα, με μέση επίδοση χαμηλότερη από τον μέσο όρο των χωρών του ΟΟΣΑ.
Ανάμεσα σε 65 χώρες, στην Κατανόηση Κειμένου ήταν στην 39η θέση και στη 41η θέση στα Μαθηματικά και στις Φυσικές Επιστήμες.
Ο ΟΟΣΑ κατατάσσει τα αποτελέσματα των χωρών σε έξι επίπεδα:
Το 1ο είναι το χειρότερο και το 6ο το καλύτερο. Με άριστα το 20, το 1ο αντιστοιχεί-περίπου-σε βαθμό έως 3,5 και το 6ο σε βαθμό από 16,6 και άνω.
Σύμφωνα με τα ευρήματα :

0 Σκηνικό: αίσθηση και ουσία

Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος
Ενώ το σκηνικό έμοιαζε διαχειρίσιμο, η αίσθηση της κοινωνίας οδηγείται στην ουσία καθώς η «ενάντια στην κρίση» μεταλλάσσεται σε «κυβέρνηση κρίσης», ενώ στο κρίσιμο διάστημα, από την δεύτερη αξιολόγηση έως την άνοιξη, ο κίνδυνος κυβερνητικού αδιεξόδου είναι ορατός.
Στο ερώτημα αν υπάρχουν προτάσεις, τρεις, ενδεικτικά, που δείχνουν πως οι ορθές πολιτικές μετατρέπουν την κρίση σε ευκαιρία:
Ελλάδα ως το Ευρωπαϊκό Κέντρο στην Μεσόγειο.
Η ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου ταλανίζεται από γεωπολιτικά παίγνια, κοινωνικές ανισότητες, θρησκευτικές συγκρούσεις, πολεμικές εστίες και αστάθεια, αλλά έχει πάντα μεγάλη ιστορική, κοινωνική, οικονομική σημασία και αξία, ενώ για την Ελλάδα είναι ζωτικός χώρος, όπου:
α) Η προώθηση εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων, υποδομών και ηλεκτρονικής διασύνδεσης είναι μείζονος σημασίας.
Η δημιουργία campus (σε Ολυμπιακούς αναξιοποίητους χώρους ή σε τμήμα της πρώην Ολυμπιακής ) μπορεί να αποτελέσει φάρο εκπαίδευσης και καινοτομίας, ζωτικό συνδετικό κρίκο με τον υπόλοιπο κόσμο.
β) Η ενεργειακή συνεργασία, με προσεκτική αξιοποίηση των πηγών φυσικού αερίου και των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και ένταξη τους στην Ευρωπαϊκή αγορά είναι στρατηγικό πλεονέκτημα.
γ) Η δημιουργία ειδικού φόρουμ και προώθηση στην Ελλάδα του Ευρωπαϊκό Κέντρο Συντονισμού και Έρευνας για την Μεσόγειο .

0 Διασφαλισμένη η πρώτη κατοικία στην Ελλάδα του τρίτου μνημονίου;

Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος
ΕΝΑ κρίσιμο θέμα που συνδέεται με το τι πρόκειται να γίνει με τις τράπεζες αλλά και την αναδιάρθρωση του χρέους είναι η ρύθμιση των κόκκινων δανείων .
ΤΟ ηθικό πλεονέκτημα της προστασίας της πρώτης κατοικίας
-που κρατήθηκε έως τώρα στο 1ο και 2ο μνημόνιο- είναι σε ασφυκτική πίεση κάτω απο διάφορες υποθέσεις των δανειστών αλλά και διάφορων "ειδικών" προκειμένου,όπως ισχυρίζονται,να "λειτουργήσει" και πάλι η αγορά ακινήτων !
ΕΑΝ η κυβέρνηση υποχωρήσει είναι θέμα χρόνου να ζήσουμε και εδώ το κόλπο με τα ακίνητα που εξελίχτηκε στην Αμερική !
Ας δούμε ορισμένα στοιχεία του :
• ΕΠΤΑ χρόνια μετά την κατάρρευση της αγοράς ακινήτων, μεγάλοι επενδυτές αγοράζουν πάλι τις υποθήκες κατά χιλιάδες. Αυτή τη φορά αγοράζουν από την Κυβέρνηση, με σημαντική έκπτωση.
• ΠΑΝΩ από 98.000 υποθήκες (υποθηκευμένα δάνεια) έχουν πουληθεί σε επενδυτές από το Υπουργείο Στέγασης και Αστικής Ανάπτυξης των ΗΠΑ τόσο φθηνά όσο το 41% της συνολικής αξίας των υποθηκών.
• ΤΟ πρόγραμμα πώλησης Υποθηκών του υπουργείου Στέγασης αποσκοπούσε στο να βοηθήσει αναξιοπαθούντες ιδιοκτήτες να αποφύγουν την κατάσχεση. Αλλά αντί να προσφέρουν καλύτερους όρους για τους δανειολήπτες, οι νέοι ιδιοκτήτες (οι επενδυτές) συχνά χτυπούν τα σπίτια για το κέρδος, λένε οι συνήγοροι.

0 Συσχέτιση υψηλού ρίσκου

Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος
Η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών Και η αναδιάρθρωση του χρέους είναι μία χρονική συσχέτιση δύο ζητημάτων που μπορεί να δημιουργήσει πολλαπλή αστάθεια !
´Ετσι κι αλλιώς η όποια αναδιάρθρωση δεν πρόκειται να υπαρξει το 2015 άρα γιατί σηκώνει το θέμα η κυβέρνηση :
Αντιστάθμιση των κοινωνικών συνεπειών του μνημονίου μπορεί να υπάρξει μόνο αν γίνει κατορθωτό να βγούμε απο την κρίση και εδώ μπορεί να συμβάλλει η αναδιάρθρωση του χρέους αλλά μακάρι αυτό να ήταν θέμα ημερών ή μηνών !
Το ζήτημα όμως έπεται της σταθερότητας (όπου είναι και η τύχη των τραπεζών. ) και της δεύτερης αξιολογησης ατις αρχές του νέου χρόνου.

0 Ευθέως...

Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος
Η όποια "αλλαγή" στάσης της υπερατλαντικής δύναμης, απέναντι στον υφιστάμενο άξονα στην ΕΕ, να μην έχουμε καμμιά αυταπάτη οτι μπορεί να θεραπεύσει το οικονομικό μας πρόβλημα.
Η κατασταση στην παγκόσμια οικονομία ( επιβράδυνση στην Κίνα,προβληματική ασιατική οικονομια, στασιμότητα στην Ευρώπη, η "μοναχικότητα" των ΗΠΑ) εντείνουν αντι να μειώνουν τον διεθνή ανταγωνισμό.
ΕΠΟΜΕΝΩΣ κάθε άλλο παρά επέκταση και ανάπτυξη της οικονομίας της ΕΕ δεν επιθυμείται απο τους βασικούς ανταγωνιστές της,αντίθετα "σμίκρυνση" του μεριδίου της.
Ως εκ τούτου η "λιτότητα χωρίς προοπτικ" δηλ το αντιαναπτυξιακό δόγμα εχει "νέους" υποστηρικτές !
Και το προβλημά μας εδώ είναι η ανάπτυξη, άλλως ούτε αντικατάσταση μνημονιακών μέτρων,ούτε αναδιανομή θα υπάρξει.
Και επειδή οι περιβόητες ξένες επενδύσεις δεν διαφαίνονται ο δρόμος της ενδογενούς ανάπτυξης -και ανεύρεσης επενδύσεων

0 Εκλογές,έτσι χωρίς πρόγραμμα..

Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος
Η τελευταία πράξη του κύκλου της μεταπολιτευτικής παρακμής
Αναγκαία μια νέα πολιτική λύση, για μια νέα αισιόδοξη προοπτική
Αρκετοί συμπολίτες αναζητούν ακόμη το διακύβευμα των εκλογών της Κυριακής.
Η προεκλογική "μάχη" αποδεικνύεται, επί της ουσίας, φτωχή και κατώτερη των κρίσιμων περιστάσεων. Με αποσπασματικές γενικολογίες. Χωρίς προτάσεις λύσεων και υποδείξεις αναγκαίων βημάτων, για την πολιτική, οικονομική και κοινωνική ανασυγκρότηση της χώρας.
Είναι βέβαιο, ότι η πορεία γίνεται πιο ακανθώδης και δύσβατη έως άβατη, για τους πολίτες, την κοινωνία, τις υγιείς παραγωγικές δυνάμεις, την οικονομία και την αγορά.
Οι επιλογές της Κυριακής είναι εξαιρετικά στενόχωρες, για κάθε σκεπτόμενο πολίτη. Ωστόσο, μακριά από την "μή συστημική" διοχέτευση οργής και απογοήτευσης σε ακραίες και άχρηστες επιλογές ή την "λεβεντιά" της φαιδρότητας, πρέπει να σταθμίσουμε, όλοι και όλες, τι οδηγεί στο να κρατηθούν ανοιχτοί οι δρόμοι της προόδου ενώ κλείνει τον παρακμιακό κύκλο της ύστερης μεταπολιτευτικής περιόδου.
Το ζητούμενο, από την Δευτέρα των εκλογών κιόλας, είναι να αναδειχθεί, μέσα από τον χώρο της παραγωγής, της επιστήμης, του πολιτισμού, των τεχνών, συνολικά της κοινωνίας, μια νέα πολιτική λύση, με ποιοτικά χαρακτηριστικά. Βασισμένη στις αξίες της ικανότητας, της δημιουργικότητας και της αποτελεσματικότητας. Με αποφασιστικές και καθαρές τομές, ώστε να βγεί η χώρα από το "παρκάρισμα" στην κρίση, την πορεία ελεύθερης πτώσης και την "βαλκανοποίηση" του βιοτικού επιπέδου των πολιτών.

0 Μία αδυσώπητη (και ίσως η μόνη) πρόκληση των εκλογών

Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος
Τα δεδομένα είναι σε μεγαλο βαθμό προσδιορισμένα για την μετεκλογική κυβερνητική πολιτική απο το 3ο μνημόνιο. Μέχρι στιγμής πολιτικές προτάσεις που να πείθουν για τήρηση του μνημονίου απο την μία και πολιτικές που να ανακόπτουν την πτώση του βιοτικού επιπέδου απο την άλλη,δεν έχουν παρουσιαστεί απο τους βασικούς μονομάχους ή τους πιθανούς δορυφόρους στην συγκρότηση της κυβέρνησης !
´Αρα για τον ΣΥΡΙΖΑ,την ΝΔ, την "κεντροδεξιά" και "κεντροαριστερά" στις εκλογές η αδυσώπητη πρόκληση -που μπορεί να κρίνει ως ένα βαθμό και την κατεύθυνση της ψήφου -
είναι η πολιτική τους ανασυγκροτηση. Δηλαδή εάν και πόσο θα μειωθεί η κυριαρχία του παλαιού στο νέο και αυτό αφορά αντιλήψεις,λόγο,
συμπεριφορές, πελατειακές μυθοπλασίες,προφανώς και πρόσωπα ως φορείς νέων ιδεών κ´ νοοτροπίας,ικανότητας και δυναμικότητας ή όχι !
´Ενα λοιπόν κριτήριο που πρέπει να συνεκτιμήσουμε στην ψήφο μας ειναι τι σπάει ή οχι τα κλειστά κυκλώματα εξουσίας και τι μπορεί να γονιμοποιήσει θετικά την κινητικότητα προς το νέο . Δηλ να τοποθετήσει
στο μουσείο κάθεβείδους παλαιό που καθηλώνει , περιορίζει, πηγαίνει προς τα κάτω τις πολιτικές συνθέσεις. Να συνυπολογίσουμε τις πιθανές νέες

0 Το διακύβευμα των εκλογών

Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος
Το τρίτο μνημόνιο έχει υπογραφεί. Τα δεδομένα διακυβέρνησης είναι δεδομένα, προσδιορισμένα και συγκεκριμένα για την επόμενη διετία. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση ερίζουν και παπαγαλίζουν επί της διαδικασίας, με την οποία οδηγούμαστε στις εκλογές. Αυτού του είδους οι αιτιάσεις αποτελούν και το πρώτο απογοητευτικό βήμα του "νεοσύστατου αριστερού" σχήματος.
Δηλαδή : Αδύναμοι να παράγουν νέα πολιτική, επιδίδονται όλοι - πλην ΚΚΕ, που έχει σταθερή πλεύση – σε ασκήσεις γραφειοκρατικού τύπου, για την βελτίωση ή την διάσωση ποσοστών, προκειμένου να έχουν ρόλο σε μια "τάξη πραγμάτων" που έχει δράκο ( λιτότητα, φορολογία, σκληρά μέτρα για ασφαλιστικό κ.λ.π. ) αλλά χωρίς παραμύθι.
Τα υπάρχοντα κόμματα προσπαθούν να επιβιώσουν στο μεταίχμιο των αδιεξόδων μιας δομικού τύπου εμπλοκής, προϊόν της μεταπολιτευτικής πορείας, που έγινε "κουαρτέτο", από τεράστια λάθη, στην εξαετή αντιμετώπιση και διαχείριση της κρίσης.
Με λίγα λόγια, τα κόμματα αυτά είναι τελείως γυμνά. Ούτε παραμύθι ούτε εξωραϊσμούς ούτε επικοινωνιακά τερτίπια μπορούν. Για αυτό, πέρα από τις "ψιλογκρίνιες" για το expres των εκλογών, ουσιαστικά βολεύονται και έχουν συνθηκολογήσει με τους όρους διεξαγωγής τους.
Παράλληλα, ούτε οριακά διαφοροποιημένη πρόταση δεν καταθέτουν. Απλά αναζητούν, ποιος δικαιώθηκε και ποιος όχι, σε μια πορεία εγκατάστασης της φτώχειας και δυστυχώς διάλυσης της χώρας σε μεγάλο βαθμό.
Γι αυτό, αρκετοί αποδέχονται την πρωτοκαθεδρία Τσίπρα. Και επιδιώκουν καλύτερους όρους διαπραγμάτευσης, για μερίδιο στην "πολυσυμμαχική" μετεκλογική κυβέρνηση. Ή την θέση τους στο μεταβατικό σκηνικό, μήπως και διασωθούν, όχι ως φορείς αλλά κυρίως ως "παρέες" προσώπων

0 Ρωγμή και Τομή..

Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος*
Η Βουλή ψηφίζει προ-απαιτουμένα και όχι μνημόνιο. Αυτό απο Φθινόπωρο και αφου προηγηθούν άλλα δύο (τουλάχιστον) νομοσχέδια με δημοσιονομικά μέτρα.
Η αποκωδικοποίηση όλων των σημείων της συμφωνίας.οι συμβολισμοί στην διαχείριση των διαδικασιών εφαρμογής και αξιολόγησης απο τους "θεσμούς" είναι μια περίπλοκη υπόθεση και ένας δύσκολος οδικός χάρτης για την κυβέρνηση και την χώρα αφού το τίμημα για τα μεσαία και αδύναμα στρώματα είναι πολύ βαρύ. Αυτό θα γίνεται αντιληπτό με την εγκατάσταση στην πραγματική οικονομία και ζωή των μέτρων. Οι επιπτώσεις τους θα είναι πολύ πιο επώδυνες στην πράξη απ´ ότι αρχικά καταλαβαίνουμε.
Η πτώση του βιοτικού επιπέδου μπορεί να προσεγγίσει και το 25% την ερχόμενη τριετία,αν δεν υπάρξουν σοβαρές επενδύσεις και αναπτυξιακή δυναμική. Και για να είμαστε εξηγημένοι αυτή η πτώση θα ήταν, εάν με σχέδιο και βελούδινο διαζύγιο βγαίναμε απο την ευρωζώνη, η ελάχιστη με εκτίναξη της ανεργίας σε απίστευτα επίπεδα και άνευ σχεδίου θα προσέγγιζε το 60% ! Αλλα και στην μια και στην αλλη περίπτωση το ζήτημα είναι ένα :

1 Οι μόνιμες παγίδες και η πρόκληση του "Κόσμου Που Γυρίζει"

Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος
Απο την συμπεριφορά της κυβέρνησης,της αντιπολίτευσης,τα ΜΜΕ έως τις ουρές,εκείνο που κυριαρχεί είναι η "αυθεντία".
Ολα αυτά δηλ : ευχές,γενικολογία, μετατόπιση
ευθυνών.κενές δηλώσεις, εύκολες κρίσεις, έτοιμες,λύσεις. καχυποψία,αυνομοσιολογία. τεράστια έλλειψη εμπιστοσύνης όλων προς όλους.μάσκες προσώπων και συμπεριφορών.
Εχουμε ή κατασκευάζουμε κάθε φορά μια εικόνα για τον κόσμο,τα προβλήματα,την πολιτική,τα γεγονότα που είναι αναντίστοιχη με την πραγματικότητα και έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση των αδιεξόδων αντί την ουσιαστική και όχι επιφανειακή αντιμετώπισή τους !
Το τελευταίο εξάμηνο και ιδιαίτερα το δεκαπενθήμερο που τρέχει από την εξαγγελία έως την πραγματοποίηση του δημοψηφίσματος και την κρίσιμη Κυριακή , ισως την δεύτερη πιο κρίσιμη μέρα της μεταπολίτευσης, είχαμε την απογείωση όλων αυτών των στοιχείων.
Η "αριστερή" διέξοδος "χάθηκε" πρώτα απ ´ όλα στην τροφοδότηση αυτών των κακοδαιμονιών απο μια αδικαιολόγητη ένταση και ορμή προπαγανδιστικών πρακτικών, διλημμάτων, ρητορικής και νοοτροπίας.

8 Όλο και πιο ανηφορική η σκάλα..

Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρου*
Όλο και πιο ανηφορική η σκάλα..
συμβιβασμού των "ασυμβίβαστων" και "αντιθέτων". Μπορεί στο εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι η κυβέρνηση και προσωπικά ο κ. Τσίπρας να "κέρδισε" μια "μάχη" , κυρίως απέναντι στους εκπροσώπους ενός παρακμιακού χθές ( που με άλλες μορφές και πρόσωπα
παραμένει σημαντικά κυρίαρχο ) αλλά πόσο ουσιαστική ( και σε διάρκεια ) είναι ( και θα κρατήσει ) μένει να αποδειχτεί. Η επιρροή και το μήνυμα, η πίεση προς τους δανειστές είναι μάλλον δυσανάλογη σε μέγεθος απο ότι εμείς πιστεύουμε εδώ, όπως φαίνεται απο τις μέχρι τώρα αντιδράσεις. Ας ελπίσουμε να οφείλονται στο "θυμικό" εξαιτίας του αποτελέσματος και να μην οδηγούν σε μεγαλύτερη σκλήρυνση .
Οι επόμενες μέρες και εβδομάδες είναι πολύ καθοριστικές !
Η συμφωνία δηλ νέο μνημόνιο με πολύ κακούς πλέον όρους) με τους δανειστές ( αν σήμερα στην έκτακτη σύνοδο δεν προταθεί η έξοδος απο το Ευρώ ) είναι ( παρά τις προθέσεις με τις οποίες προσέρχεται πλέον η κυβέρνηση ) εξαιρετικά δύσκολη :
1. Για να είναι συμβατή με το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος,αν και αυτο είναι εσωτερικό μας θέμα .
Πέρα απο το άν και στο ναι και στο όχι αθροίστηκαν ετερογενείς απόψεις ( άλλη κακή κατάληξη των πολυσυλλεκτικών κομμάτων και πρακτικών της μεταπολίτευσης )
Κύρια όμως στο όχι το μέρος που επιθυμούσε την ρήξη ήδη διαψεύστηκε,εκτός κι άν γίνει αυτή απο τους Ευρωπαίους. Να δούμε και στο Ναι και στο Οχι το μέρος που δεν επιθυμούσε τη λιτότητα τι τύχη θα έχει !