Ως Ευρυτάνες, κάθε λίγο και λιγάκι, αποδεικνύουμε όχι μόνο ότι είμαστε γνήσιοι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων αλλά τους ξεπερνάμε κιόλας, βέβαια όχι παντού, παρά μόνο στον αβδηριτισμό.
Οι αρχαίοι Αβδηρίτες κατασκεύαζαν γεφύρια χωρίς να υπάρχει ποτάμι, έφτιαξαν μεγάλο υδραγωγείο με περίλαμπρες βρύσες χωρίς να υπάρχει νερό κ.λπ. Οι νέοι Ευρυτάνες έφτιαξαν: δαπανηρούς ασφαλτόδρομους για να κυκλοφορούν λαγοί και πετροπέρδικες, μεγάλα αθλητικά και εκθεσιακά κέντρα για να κρύβονται και να λαλάν οι κουκουβάγιες, πλατείες έξω απ΄ τα χωριά για να συναθροίζονται οι κουρούνες και τα ερπετά κ.λπ.
Ο αβδηριτισμός μας δεν έχει μόνο παρελθόν –όπως είδαμε- αλλά έχει παρόν και -φευ- μέλλον.
Έργα αβδηριτών είναι τα “μoυσεία” μας.
Το ακριβοπληρωμένο “μουσείο” Εθνικής Αντίστασης στις Κορυσχάδες τιμά και προβάλλει τον αβδηριτισμό του παρελθόντος. Το περιώνυμο “ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ” θα συνεχίσει την παράδοση και ευελπιστώ πως στην αβδηρίτικη μήτρα μας κυοφορείται το μουσείο του μέλλοντος.
Έτσι κυοφορήθηκε πριν δέκα πέντε χρόνια το “Λαογραφικό Μουσειακό Κέντρο”. Συναθροίστηκαν γύρω στους σαράντα τοπικοί άρχοντες της πολιτικής και του πνεύματος και συγκρότησαν σωματείο υπό την επωνυμία “Λαογραφικό Μουσειακό Κέντρο” αναγνωρισμένο από το πρωτοδικείο, μ΄ ένα μόνο άρθρο στο καταστατικό του και σκοπό: “την ανέγερση μουσείου για τη στέγαση (των
ασήμαντων) αρχαιολογικών ευρημάτων που έχουν ήδη βρεθεί και όσων ΘΑ ανακαλυφθούν από αρχαιολογικές ανασκαφές (που ΘΑ γίνουν)”.
Το Μουσείο χτίστηκε από τους εργολαβοκράτορες, όμως είναι άδειο γιατί ούτε ανασκαφές έγιναν (φαίνεται πως τέλειωσαν οι αβδηρίτες αρχαιολόγοι) και βέβαια ούτε αρχαιότητες υπάρχουν, μα και αν υπήρχαν θα τις διαχειριζόταν μόνο το κράτος, ούτε σύλλογοι, ούτε Δήμος, ούτε τίποτα.
Εμείς πάντως αναμένουμε και δεν έχουμε παρά να ευχηθούμε σαν το Βόιδαρο ο οποίος είχε το μοναδικό βόδι στο χωριό και που όταν του πήγαιναν γελάδα, μετά το ζευγάρωμα ευχόταν: “άμα γεννήσει η γελάδα να ζήσει το μοσχάρι”.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου