Τα μοναστήρια δεν είχαν αποκλειστικά θρησκευτικό χαρακτήρα. Η αποστολή και η δράση τους ήταν πολύπλευρη. Ένα τέτοιο μοναστήρι ήταν του Προυσού. Η θέση που βρίσκεται είναι ένα φυσικό φρούριο και ταυτόχρονα στρατηγικό πέρασμα προς την Αιτωλοακαρνανία, που ο χριστιανικός κόσμος το οχύρωσε ακόμα περισσότερο με την Παναγία και το μοναστήρι της.
Ήταν ένα ασφαλές λημέρι των κλεφτών κι ο Καραϊσκάκης όταν τον ζόριζαν οι θέρμες της φυματίωσης, που τον βασάνιζε, εκεί κατέφευγε. Από τα δυο καραούλια, τους λεγόμενους σήμερα “Πύργους του Καραϊσκάκη” μπορούσε να ελέγχει τα περάσματα.
Το 1824 σε μια κρίση της αρρώστιας του έταξε στην Παναγία την επαργύρωση της εικόνας της. Όταν έγινε καλά και πραγματοποίησε το τάμα του, στάθηκε μπροστά στην εικόνα και είπε: “Παναγία μου γυναίκα είσαι και συ, ήθελες μπιχλιμπίδια να με κάνεις καλά!”.
Θρυλικός βωμολόχος, που στα δύσκολα δυο πράγματα επικαλούνταν: To σπαθί του και τον… μπούτσο του.
Και σήμερα που τα πράγματα είναι δύσκολα θα είχε ενδιαφέρον μια ανάλογη απάντηση στους “δανειστές” μας:
ME TON TΡΟΠΟ ΤΟΥ Γ. Κ.
Καραϊσκάκη στρατηγέ
και της καλογριούλας γιε
πούχες το μπούτσο φοβερό
και το σπαθί θανατερό
Γερμαναράδες και Φραγκιά
πάλι μας κόψαν τη μαγκιά.
Μας γάμησ΄ η Αρβανιτιά
και πήρε ο κώλος μας φωτιά.
Πέστους εσύ: “Αν ζήσουμε
Φράγκοι θα σας γαμήσουμε
κι αν πάλι μας δικάσετε
το μπούτσο μας θα κλάσετε”.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου