- ΣΥΝΗΘΙΣΑΜΕ: "Μα είναι πιο μικρότερη η αγάπη απ' τη συνήθεια"! Έτσι λέει κάποιο παλιό τραγούδι, θέλοντας να δείξει το πόσο σημαντικό ρόλο παίζει η συνήθεια στη ζωή μας και την καθημερινότητά μας. Του λόγου το αληθές, η κατάσταση που βιώνουμε τα τελευταία έξι χρόνια, την οποία βαπτίσαμε "οικονομική κρίση".
Δεν ήμασταν καλύτερα πέρυσι, ούτε πρόπερσι, ούτε πριν τρία, τέσσερα, πέντε, έξι χρόνια... Απότομα μάς προέκυψε στην αρχή, αντιδράσαμε, σα φυσιολογικοί άνθρωποι, στη βίαιη αλλαγή του μέχρι τότε τρόπου ζωής μας, νιώσαμε ταπεινωμένοι και προδομένοι, μάθαμε ποιοι ήταν υπεύθυνοι, ξεσπάσαμε σ' αυτούς όλοι μαζί κι ενωμένοι στην αρχή, αλλά μέχρις εκεί! Ξαναμπήκαμε στα πολιτικά "μαντριά" και πάλι, στρεφόμενοι ο ένας στον άλλον, ρίχνοντας την ευθύνη ο ένας στον άλλον, διχαστήκαμε ακόμα πιο πολύ! Έτσι γίνεται πάντα, όταν δεν πετυχαίνουμε κάποιον κοινό στόχο.
Ρίχνουμε ο ένας την ευθύνη στον άλλον, προστατεύοντας έτσι τον εαυτό μας και το Εγώ μας! Και, κάπως έτσι, συνηθίσαμε μία μίζερη ζωή κι εξαθλίωση για μία ολόκληρη εξαετία! Με τη συνήθεια να φέρνει, ως επακόλουθο, την κόπωση, την αδράνεια και το "ραγιαδισμό"...
- ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΗΚΑΜΕ: Ο άνθρωπος πάντα προσαρμόζεται σε μία διαφορετική κατάσταση, όσο οδυνηρή κι αν είναι αυτή! Μετά, λοιπόν, απ' την αδράνεια και το "ραγιαδισμό" που έφερε, ως
αποτέλεσμα, η συνήθεια, αρχίζουμε τώρα να προσαρμοζόμαστε στα νέα δεδομένα! Αφού μάλιστα ξεσπάσαμε και στο διαδίκτυο, για ένα μεγάλο διάστημα τελευταία, με ύβρεις, κατάρες και μουντζώματα - για να καταλαγιάσει κι ο θυμός μας - πάνω σε φωτογραφίες, έτοιμα "είδωλα" δηλαδή που μάς προσφέρονταν δωρεάν από εκείνους που αναλαμβάνουν, σε τέτοιες στιγμές, την ... ψυχοθεραπεία μας! Στρατό ολόκληρο από "ειδικούς" έχουν όλοι οι πολιτικοί, για να καλμάρουν το λαό! Ο λαός μάλλον, δεν το καταλαβαίνει...
- ΤΑ ΓΝΩΡΙΖΑΝ αυτά όλοι τους, πως κάπως έτσι θα εξελίσσονταν η κατάσταση με εμάς το λαό και γι' αυτό δεν τους "καίγονταν καρφί" έξι χρόνια τώρα, ούτε από τώρα και μετά θα τους "καίγεται"! Έχουν παρεούλα εκείνους που βόλεψαν τόσες δεκαετίες, τους "νεόπλουτους" με τα κλεμμένα, οι οποίοι μαζί τους είναι κι όχι με εμάς τα κορόιδα που πληρώνουμε τα "σπασμένα" χωρίς να βγάζουμε "κιχ" για κλέφτες κι απατεώνες πλέον...
- ΔΕ ΝΟΙΑΖΟΝΤΑΙ για εμάς αυτοί, φίλοι μου, ούτε μας φοβούνται πια! Φροντίσαμε εμείς οι ίδιοι γι' αυτό, οι οποίοι χτυπούσαμε τα "είδωλά" τους εδώ μέσα στο f/b και γενικότερα στο διαδίκτυο κι όχι τους ίδιους έξω στην πραγματική ζωή...
Τώρα, αρχίσαμε να κουραζόμαστε και με το διαδικτυακό "χτύπημα" και βρίσιμο κι αλλάζουμε σιγά - σιγά θεματολογία! Και η ζωή, κάπως έτσι θα συνεχίζεται...
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου