Ο βουλευτής και εισηγητής ΚΤΕ ΠΑΣΟΚ Θάνος Μωραΐτης, αναφορικά με την συμφωνία κυβέρνησης – τρόικας για την διάρκεια ζωής του φρέσκου γάλακτος, προέβη στην εξής δήλωση:
«Δυστυχώς φαίνεται, πως κάποιοι δεν κατάλαβαν ότι η οικονομία κατέρρευσε το 2009 γιατί είχε υπονομευτεί και γκρεμιστεί η παραγωγική βάση της.
Σήμερα, αμετανόητοι, επιχειρούν να εξυπηρετήσουν για μια ακόμη φορά νεοφιλελεύθερες εμμονές αλλά και γιγαντώδεις διευθετήσεις συμφερόντων στην αγορά.
Η διαπραγμάτευση που έγινε για την έκθεση του ΟΟΣΑ ήταν εικονική αφού ειδικά για το θέμα του γάλακτος το αποτέλεσμά της ήταν προαποφασισμένο,.
Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν κλήθηκε ποτέ σε σχετική σύσκεψη ή διαπραγμάτευση ο αρμόδιος υπουργούς αγροτικής ανάπτυξης κ. Τσαυτάρης, ο οποίος είχε εκφράσει ξεκάθαρες αντιρρήσεις στηριζόμενος σε ισχυρά επιστημονικά και όχι μόνο επιχειρήματα.
Η έκθεση του ΟΟΣΑ εμπεριέχει και θετικές ρυθμίσεις, που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν αξιολογώντας με προσοχή τι είναι χρήσιμο και συμφέρον για την ελληνική οικονομία.
Η κυβέρνηση δεν είχε το σθένος να υπερασπιστεί ούτε τις θετικές αυτές ρυθμίσεις μιας και προφανώς την ενδιέφεραν επιλεκτικά μόνο συγκεκριμένες, που αφορούσαν διευθετήσεις συμφερόντων.
Το ΠΑΣΟΚ, από την αρχή, επέδειξε σθεναρή στάση απέναντι στις ρυθμίσεις που δεν υπηρετούν ούτε
την μείωση των τιμών, ούτε την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Αφού λοιπόν στις πρώτες συζητήσεις έγινε αντιληπτή η στάση αυτή, επιστρατεύτηκε η γνωστή τακτική πιέσεων μέσω Τρόικας. Δεν είναι τυχαίο ότι το ίδιο σκηνικό στήθηκε για τους πλειστηριασμούς και για τις επαγγελματικές μισθώσεις.
Σε συνεννόηση με Τρόικες («εσωτερικού και εξωτερικού») εμφάνισαν την υλοποίηση μιας έκθεσης γνωμοδοτικού χαρακτήρα ως προαπαιτούμενη για την εκταμίευση της δόσης. Οι ευθύνες της κυβέρνησης είναι τεράστιες.
Έχω πλήρη γνώση ότι κυβερνητικοί παράγοντες ήταν πρόθυμοι να υιοθετήσουν και τις προτάσεις του ΟΟΣΑ που θα «εκτελούσαν» τα brands της χώρας όπως το λάδι και το γιαούρτι αλλά και το βάφτισμα του πρατηρίων άρτου σε φούρνους. Αυτά δεν πέρασαν χάρη στη στάση του ΠΑΣΟΚ.
Πώς μπορεί η κυβέρνηση να ισχυριστεί ότι μέσα από την κρίση προωθείται ένα νέο παραγωγικό πρότυπο όταν με τις αποφάσεις αυτές γκρεμίζει έναν πυλώνα της αγροτικής οικονομίας.
Είναι απορίας άξιο πώς η κυβέρνηση μπορεί να καταθέτει μονομερώς προϋπολογισμό, νομοσχέδιο για τους πλειστηριασμούς αλλά δεν μπορεί να προστατεύσει μια παραγωγική δομή της χώρας . Η απάντηση είναι απλή: Δεν ήθελε!
Ελπίζω ότι η κυβέρνηση δεν θα προβεί στο μέγα πολίτικο και κοινοβουλευτικό ολίσθημα να φέρει ξανά νομοσχέδιο σε ένα άρθρο, εκβιάζοντας του βουλευτές.
Τέλος, ειδικά για την διάρκεια ζωής του γάλακτος:
Τα επιχειρήματα της κυβέρνησης είναι ψευδή. Καμία μείωση τιμών δεν θα επέλθει. Το παράδειγμα με τα γάλατα μακράς διάρκειας (που είναι εισαγόμενα κατά κύριο λόγο) είναι ενδεικτικό: Δεν είναι πιο φθηνά! Είναι είτε στις ίδιες τιμές, είτε πιο ακριβά!
Πρόκειται για πλήρη εξαπάτηση και παραπλάνηση του καταναλωτή. Το γάλα πέραν των 5 ημερών δεν μπορεί να θεωρείται φρέσκο για τις συνθήκες (κλιματολογικές, διανομής κτλ) της Ελλάδας. Όλη η ιστορία γίνεται για την θέση στο ράφι. Με λίγα λόγια για να βρεθεί ένα γάλα που έπρεπε να είναι στο ράφι με τα γάλατα μακράς διάρκειας στη προνομιακή θέση ραφιού με τα φρέσκα. Μάλιστα δεν είναι τυχαίο ότι οι 10 μέρες του αρχικού σχεδίου έγιναν 11 (σύμφωνα με τις διαρροές). Σε κάποιους δεν έβγαιναν τα δρομολόγια. Εξυπηρετήθηκαν και αυτοί….
2 σχόλια :
Μισό δίκιο έχει ο Μωραίτης. Πράγματι, η εμμονή να παραταθεί η διάρκεια του «φρέσκου» γάλακτος στις 10 ή 11 ημέρες υποκρύπτει εξυπηρέτηση και γίνεται ώστε να εξυπηρετηθούν διάφορα συμφέροντα, όπως ακριβώς το λέει. Αλλωστε, δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται αυτό. Και πριν από μερικά χρόνια έγινε, όταν από τις 3 ημέρες παρατάθηκε η διάρκεια του «φρέσκου» γάλακτος από τις 3 στις πέντε ημέρες, διότι οι γαλακτοβιομηχανίες έχαναν τις αγορές στα νησιά. Που έχει άδικο; Στον ισχυρισμό ότι το εισαγώμενο γάλα είναι ακριβότερο. Δεν είναι! Στου Βερόπουλου, π.χ. πουλάνε γάλα (Αλπεων, από την Αυστρία) με 0,80 ευρώ το λίτρο. Κακά τα ψέμματα, το ελληνικό γάλα είναι πανάκριβο και η εγχώρια παραγωγή δεν επαρκεί να καλύψει τις ανάγκες. Πράγματι, οι τιμές πρέπει να μειωθούν. Πως; Με τον ανταγωνισμό! Το κόλπο όμως του «φρέσκου» δεν το επιτρέπει. Και εδώ ας απαντήσουμε στο ερώτημα γιατί βάζω εισαγωγικά στη λέξη φρέσκο. Διότι, φρέσκο γάλα ουσιαστικώς ΔΕΝ υπάρχει. Φρέσκο είναι μόνο το γάλα της ημέρας, που ωστόσο ουδέποτε φθάνει στον καταναλωτή. Το γάλα που πίνουμε είναι τουλάχιστον τριών - τεσσάρων ημερών. Να το πω διαφορετικά: Αν πάτε σε ένα καφενείο και ζητήσετε φρέσκο χυμό πορτοκαλιού θα δεχθείτε να σας σερβίρουν συσκευασμένο χυμό; Το γάλα πως το δέχεστε; Ποια θα μπορούσε να είναι η λύση; Να απαγορευθεί η χρήση του όρου «φρέσκο» και να αναγράφονται στη συσκευασία η ημερομηνία συλλογής και η ημερομηνία παστερίωσης, καθώς και η μέθοδος παστερίωσης. Γιατί δεν γίνεται; Διότι τα συμφέροντα είναι μεγάλα: από τον αγελαδοτρόφο και τον μεταφορέα έως τον γαλακτοβιομήχανο και τον σουπερμαρκετά. Ενα παράδειγμα: Στη Λάρισα ο εκεί συνεταιρισμός διαθέτει γάλα φθηνότερο λόγω μείωσης του κόστους διανομής μέσα από αυτόματες μηχανές. Αυτοί θα μπορούσαν να υποστηρίξουν αυτά που παραπάνω ανέφερα αφού εκ πρώτης απόψεως τους συμφέρει. Ελα όμως που ούτε αυτούς τους συμφέρει. Γιατί; Διότι θα ήταν αναγκασμένοι να αντικαθιστούν το γάλα κάθε μέρα, με αποτέλεσμα να αυξάνουν το κόστος διαχείρισής του και παράλληλα να επωμίζονται το κόστος της ημερήσιας απόσυρσής του. Δείτε λοιπόν σε ένα απλό κατά τ΄άλλα ζήτημα πόσα μεγάλα και μικρά συμφέροντα αλληλοσυγκρούονται με αποτέλεσμα να είναι δύσκολο σε κάποιον να πάρει μια ξεκάθαρη θέση... ΠΑΛΑΙΟΣ ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΩΤΗΣ
Τελικώς, για το γάλα, μισο-επικράτησε η κοινή λογική και υιοθετήθηκε εν μέρει αυτό που έγραψα: -Το γάλα θα διακρίνεται πλέον σε "παστεριωμένο γάλα" και σε "γάλα υψηλής θερμικής επεξεργασίας". -Αίρεται ο νομικός περιορισμός της ανώτατης διάρκειας συντήρησης του γάλακτος χαμηλής παστερίωσης και ορίζεται ότι η διάρκεια συντήρησης τόσο για το παστεριωμένο όσο και για το γάλα υψηλής παστερίωσης θα καθορίζεται με βάση τη μέθοδο παστερίωσης σε κάθε βιομηχανία, όπως γίνεται σε όλη την Ευρώπη. -Στη συσκευασία κάθε προϊόντος, θα πρέπει να αναγράφονται: η ημερομηνία παστερίωσης, η ημερομηνία λήξης καθώς και η διάρκεια "ζωής". Π.χ. "γάλα 5 ημερών", "γάλα 7 ημερών" κλπ. -Θεσπίζεται νέα κατηγορία γάλακτος, το «γάλα ημέρας» που συσκευάζεται σε διάστημα 24 ωρών από την άμελξη και η διάρκεια συντήρησής του δεν υπερβαίνει τις δύο ημέρες από την ημερομηνία παστερίωσης. Τόση σοφία χρειαζόταν; Πάντως, σας συνιστώ (ιδιαίτερα εκείνους που χουλιγκανικά με επικρίνουν) να με διαβάζουν προσεκτικότερα! ΠΑΛΑΙΟΣ ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΩΤΗΣ
Δημοσίευση σχολίου