1 Γιατί τόση υποκρισία σήμερα;;

Γράφει ο Κώστας Παπαδόπουλος
- ΕΓΡΑΨΑ χθες για την ημέρα των Θεοφανίων κι αναρωτήθηκα για το εάν φωτιστήκαμε στ' αλήθεια ή όχι! Περιέγραψα και την υποκριτική μας στάση (εκτός εξαιρέσεων πάντα) σ' όλο αυτό το θρησκευτικό γεγονός που γιορτάζαμε, τη βάπτιση του Χριστού δηλαδή, τη φώτιση του Αγίου Πνεύματος και τον Αγιασμό των υδάτων...
- ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ υποκριτές υπήρχαν και στα χρόνια του Χριστού επί της γης, τους οποίους κατακεραύνωσε Εκείνος με τα λόγια του και τους ξεσκέπασε! Άρα, η υποκρισία είναι καταδικαστέα κι απ' τη θρησκεία μας. Για όσους πιστεύουν το λέω, γιατί εκείνοι που δεν πιστεύουν στην ύπαρξη του Θεού, είναι τουλάχιστον ειλικρινείς!
Κι όσο πάει κι αυξάνονται τούτοι ή έχουν τη δική τους θεωρία για το τι σημαίνει Θεός, τους οποίους δεν έχουμε και το ηθικό δικαίωμα να τους κρίνουμε εμείς! Στον κόσμο ολόκληρο υπάρχουν πολλές θρησκείες εξάλλου, με πιστούς - σ' εκείνον το Θεό που πιστεύουν - ίσως και καλύτερους από εμάς... Για όσους όμως πιστεύουν πραγματικά, πώς μπορεί να συμβαδίζουν χέρι - χέρι πίστη και υποκρισία; Δε συμβαδίζουν λέτε; Ας κάνουμε από μία αυτοκριτική κι ας υποστηρίξουμε το αντίθετο μετά αν μπορούμε, με επιχειρήματα όμως...

- ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ, λοιπόν, υπάρχει κι απ' τη μεριά των εκπροσώπων του Θεού επί της γης, κυρίως από τις "κεφαλές" (Επισκόπους), οι οποίοι τελευταία συγχέουν το έργο τους και με την πολιτική, υποκρισία υπάρχει και σ' εμάς τους πιστούς...
Γεννιέται δε αυτή, απ' την ανάγκη που νιώθουμε για να κρύψουμε τις ανήθικες πράξεις μας (κυρίως κρυφές) κι απ' τους άλλους αλλά κι απ' τους "ηθικούς" εαυτούς μας, τους δεύτερους εαυτούς μας (όλοι έχουμε δύο εαυτούς), εκείνους με την "Ηθική Συνείδηση" (Υπερεγώ) και το χειρότερο, προσπαθούμε - έστω και υποσυνείδητα - να ξεγελάσουμε και τον ίδιο το Θεό!

Έτσι, μπορεί για παράδειγμα, κάποιοι να βρίζουν κάθε ώρα και στιγμή να κλέβουν και να πατούν επί πτωμάτων για δικό τους υλικό όφελος να παραβιάζουν καθημερινά θείους νόμους κι εντολές κι απ' την άλλη, τους ίδιους αυτούς, να τους βλέπουμε να νηστεύουν σε όλες τις νηστείες (και να το λένε κιόλας) να πηγαίνουν πρώτοι στην εκκλησία κάθε Κυριακή και γιορτή, κάνοντας και το "μακρύ σταυρό" που λέμε, εμφανιζόμενοι έτσι ως καλοί χριστιανοί, ξεγελώντας, στην ουσία, ακόμα και τον ίδιο το Θεό, όπως έγραψα και παραπάνω! Άπειρα τέτοια παραδείγματα μπορεί ο οποιοσδήποτε ν' αραδιάσει, από δικές του εμπειρίες και τον περίγυρό του...
- ΣΗΜΕΡΑ - και μέσα σε όλη αυτή τη δύσκολη περίοδο που περνάμε - η υποκρισία, πιστεύω πως αυξήθηκε πολύ, μαζί και με άλλες πολλές πράξεις, για τις οποίες υπήρχε κάποτε και κάποιος ηθικός φραγμός... Αυτό πρέπει να το παραδεχτούμε, βλέποντας τι γίνεται γύρω μας, γιατί αλλιώς και πάλι θα... υποκριθούμε! Υποκρισία στους εαυτούς μας, στις οικογένειες, στην κοινωνία, στους πολιτικούς, στους ιερωμένους (όσους), οι οποίοι έπρεπε να δίνουν το καλό παράδειγμα, παντού! Το ερώτημα που γεννάται είναι: Θα σταματήσει αυτός ο ηθικός κατήφορος ή θα συνεχιστεί και θ' αυξηθεί κι άλλο; Οι συνθήκες κάτω απ' τις οποίες ζούμε σήμερα, επιτρέπουν στους εαυτούς μας να ελέγχουμε τις πράξεις μας, άρα και την υποκρισία ή θα ζούμε, τα επόμενα χρόνια, μέσα σ' ένα κοινωνικό "Θέατρο" κι ο καθένας μας θα "παίζει" και το δικό του ρόλο, χωρίς ταμπού και ηθικές αναστολές; Ιδού η απορία!