Εως σήμερα ουδείς είχε διανοηθεί ότι το ευρωπαϊκό πουλόβερ θα μπορούσε να αρχίσει να ξηλώνεται.
Η Ευρωπαϊκή Ενωση, μέσα στις δεκαετίες που κύλησαν από την γέννησή της, προχωρούσε άλλοτε με διστακτικά βήματα, άλλοτε με άλματα, με πισωγυρίσματα μερικές φορές, αλλά πάντα έβλεπε μπροστά μέσα από συγκρούσεις, διαβουλεύσεις και συμβιβασμούς.
Το όραμα ενός ασφαλούς κοινού σπιτιού πεντακοσίων και εκατομμυρίων πολιτών με διαφορετικές αφετηρίες και διαφορετικά βιώματα ήταν πάντοτε ζωντανό, καθώς εδραζόταν πάνω σε πικρές μνήμες δυο παγκοσμίων πολέμων και αναρίθμητων εθνικών καταστροφών.
Εμελε όμως η αψυχολόγητη απόφαση ενός ηγέτη να διοργανώσει ένα δημοψήφισμα με στρατηγικό δίλημμα, προκειμένου αυτός να αντιμετωπίσει τα εσωκομματικά προβλήματά του, για να έρθουν τα πάνω κάτω.
Βρήκαν πρόσφορο έδαφος τα εθνικιστικά και φοβικά κηρύγματα στα απόνερα της οικονομικής κρίσης, στις νέες συνθήκες παραγωγής και διεθνούς ανταγωνισμού που επέβαλλε η παγκοσμιοποίηση, στα μεταναστευτικά και προσφυγικά κύματα που προκαλούν οι συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή και στην Αφρική και στην προσπάθεια ηγεμόνευσης της Γερμανίας.
Ηταν φυσικό να ανδρωθούν τα εθνικιστικά και ξενοφοβικά κινήματα, αλλά και να διογκωθεί ο
ευρωσκεπτικισμός σε μεγάλα τμήματα πληθυσμού που έβλεπαν τις δουλειές τους να χάνονται, την παραγωγή τους να μεταναστεύει σε τρίτες χώρες της Ανατολής, την ανεργία να τους απειλεί και το κοινωνικό πλέγμα προστασίας να ξεθωριάζει.
Αποτέλεσμα της μονεταριστικής πολιτικής των τελευταίων ετών που ακολουθεί η ΕΕ είναι όλα αυτό.
Και τώρα; Τώρα ήλθε η ώρα των μεγάλων αποφάσεων. Η Ευρώπη για να προχωρήσει έχει ανάγκη από ρηξικέλευθες αποφάσεις. Οι ηγέτες της πρέπει να αποδείξουν ότι εξακολουθούν να εμπνέονται από το όραμα της ενοποίησης.
Η λύση δεν είναι η επιστροφή σε εθνικές περιχαρακώσεις και στο κλείσιμο των συνόρων. Στον σημερινό μας κόσμο, με τις ανοικτές στον ανταγωνισμό αγορές και επιχειρήσεις, κανένα κράτος δεν μπορεί να τα καταφέρει μόνο του.
Η Ευρωπαϊκή Ενωση μπορεί να γίνει πάλι μια παγκόσμια υπερδύναμη, με ένα ισχυρό νόμισμα, με μια δυναμική και καινοτόμα οικονομία, με διασφαλισμένα τα ατομικά ανθρώπινα δικαιώματα και διασφαλισμένες τις δημοκρατικές ελευθερίες.
Απλώς ζητούνται ηγέτες προς τούτο. Ηγέτες σοβαροί, όχι λαϊκιστές. Ηγέτες αποφασιστικοί και όχι υστερόβουλοι. Ηγέτες που θα καθοδηγούν τους πολίτες και δεν θα τους παρασέρνουν δημοκοπικά κατά πως συμφέρει τους ίδιους και τα κόμματά τους. Ηγέτες που θα είναι αποφασισμένοι να προχωρήσουν σε θεσμικές αλλαγές και να κατοχυρώσουν τα ευρωπαϊκά ιδεώδη. Υπάρχουν;
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου