Αν και όλα κινούνται μέσα σε τρικυμισμένα και αχαρτογράφητα νερά, αν και δεν είμαι οικονομολόγος ή ειδικός οικονομικός αναλυτής, ως απλός πολίτης θεωρώ απολύτως δικαιολογημένη –γιατί όχι και επιβεβλημένη –την επιλογή του Βρετανικού λαού για έξοδο της χώρας του από την Ε.Ε.
Πρόκειται για μια επιλογή αντίδραση –και αρνητικής αξιολόγησης –στο Ευρωπαϊκό κατασκεύασμα, που κάποιοι, δυστυχώς πολλοί, επιμένουν να το αποκαλούν «Ευρωπαϊκή Ένωση».
Μια «Ευρωπαϊκή Ένωση» συνονθύλευμα ανισοτήτων και ανομοιοτήτων, δίχως στοιχειώδη δημοκρατία, δίχως κοινωνικό πρόσωπο, δίχως ίχνος αλληλεγγύης και με παντελή απουσία συμπόρευσης. Μια «Ευρωπαϊκή Ένωση» κατασκεύασμα των ισχυρών και των τεχνοκρατών, δηλαδή της Ευρωπαϊκής ΕΛΙΤ, και όχι των Ευρωπαϊκών λαών. Μια «Ευρωπαϊκή Ένωση» διοικούμενη από βολεμένους τεχνοκράτες και από ορκισμένους θιασώτες, υποστηρικτές και ευαγγελιστές του άκρατου… του ανελέητου καπιταλισμού.
Της χθεσινής, ιστορικής για τα παγκόσμια οικονομικά δεδομένα, απόφασης του Βρετανικού λαού θα έπρεπε να έχει προηγηθεί ανάλογη απόφαση του Ελληνικού λαού, διότι το «αγαπημένο» των συμφερόντων και των ισχυρών € στην «μικρή», στην υπόδουλη πια, Ελλάδα μόνο φτώχεια, εξαθλίωση, αυτοκτονίες και δεινά συσσώρευσε.
Κοντολογίς, οι Έλληνες… της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι Έλληνες, με την είσοδο της χώρας μας στην Ε.Ε. έγιναν παρίες, οσφυοκάμπτες, υπόδουλοι και παρακατιανοί, ενώ η χώρα μας δεν ανήκει στους Έλληνες πια. Έπειτα, αναντίλεκτα, είναι προτιμότερη η των δέκα «10) χρόνων πείνα παρά των «ενενήντα εννιά (99)» χρόνων – της μιας ζωής θα έλεγα εγώ –η σκλαβιά.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου